«E Spangen im Muul, e Brüllen im Gsicht, Zöpfli und schlächt im Turnunterricht …» Vor eme Wyyli hets das us der Tiger Box vo eusere mittlere Tochter trälleret. «E Schwaan so wyss wie Schnee, vergässe was isch gschee-jeeh-heeh …» Ich ha nit anderscht chönne, i ha müese mitsinge. «Kennsch du das Lied?», het my Tochter verdutzt gfrogt. «Natürlich kenn ich das. Aber wiso hesch du Gölä-Lieder uf dynere Box?», hani zrugg gfrogt. Und si: «Wär isch der Gölä?»

Eimol mee isch mir schlagartig klar worde, wie vill Wälte zwüsche zwöi Generatione chönne ligge. Zwor isch der Gölä nonig berüehmt gsi, won ich eso olt gsi bi wie eusi Zwilling hüt – aber öbbe zwöi Joor spöter isch er quasi über Nacht bekannt worde. Ich glaub, us myner Generation gits niemer, wo ihn nit kennt. Syni CD «Uf u dervo», wo ihn eso berüehmt gmacht het, het mi spöter dur mängi Gmüetslaag begleitet. Liebeschummer, Färnweh oder au Fruscht über allergattig Ungerächtigkeiten uf dere Wält: Der Gölä het uf alles en Antwort parat gha. «Tiger Boxe» hets denn nonig gee, mir häi no CDs uf hundskommune CD-Player oder Radios gloost – oder sogar no d Hitparade vom Radio uf Kassettli ufgnoo. Und eus drüber ufgregt, wenn der Moderator oder d Moderatorin dryygschnuured het.

E chly Nochhilf an dere Stell für die, wos nit wüsse: Bin ere «Tiger Box» handlet sichs nit ume Cheefig für Raubtier. Das isch e Schtryyming-Dienscht für Chinder und Jugendligi, wobyy Schtryyming nüt z due het mit Strieme, sondern s neudütsche Wort vo «abspiile diräkt usem Internet» isch. Item, eusi zwöi groosse Töchtere sy eben im Bsitz vo sonere Boxe, wo allergattig Gschichtli, Musig und Lieder cha abspiile. Der «Schwaan» us dere Boxe isch nit s Original gsi, sondern d Kopie vo de «Schwyzergoofe».

Ass i myne Chinder denn grad no gsäit ha, ass no irgend nöime CDs sötten umme sy vom Gölä, häi si nit vergässe. Uf em Wäg zumene Skitag hets hinden inne plötzlig gheisse «Mir wäi Gölä loose». Tatsächlig hani genau die CD gfunden im Händschefach. Ich ha se scho ewig nümme gloost – aber vom erschte Ton a isch si vertrout gsi wie eh und jee. Ich bi sälber erstuunt gsi. Jeedi Zyyle vo dere CD isch no gsässe wie wenns geschter gsi weer. I ha mi fascht nümm gspüürt und fascht der ganz Wääg bis ins Luzärnische mitgsunge – wie früehner. I ha mi gfühlt wie 17ni. Myni Chinder häi nummen ungläubig gluegt und au e chly glache, der Maa het nit vill gsäit.

Euser Jüngschten ischs z bunt worde, und si het mit ihre fyyne Fingerli in der Luft wie amnen unsichtbare Reedli retour dräiht, zum mir hööflich säge: «Mueter, jetz längts.» S Yklemmte het mi zum Schwyyge brocht – aber nit lang. Ich glaub, es sy churz drufaben alli froh gsi, wo mir bi der Gondlen aachoo und ab uf d Pischte sy. Woni spöter nach eme (harmloose) Sturz wiene Chääfer uf em Rugge glääge bi, hani mi übrigens nümm ganz eso jung gfühlt – und uf em Heiwääg ischs im Auto ruehiger gsi.

Aber schön ischs gsi – esoo gang i gärn wiider emol «uf und dervo».

Stefanie Spycher-Gass (41) ist ehemalige Redaktorin der «Volksstimme», Mutter von drei Töchtern und bewirtschaftet heute mit ihrem Mann einen
Bio-Bauernhof in Oltingen.