Efcharistó!
03.09.2026 PersönlichE Viertelstund bin i scho an deere Bushaltstell gstanden und ha gwartet. Nur lutti Döff und Reisebüs sy a mir verby brätterert. Es isch e heissen und usnahmswyys windstille Daag uf der griechischen Insle Kos gsi. Ich ha mit myner Dochter, ihrer beschte Fründin und am Mami vo ...
E Viertelstund bin i scho an deere Bushaltstell gstanden und ha gwartet. Nur lutti Döff und Reisebüs sy a mir verby brätterert. Es isch e heissen und usnahmswyys windstille Daag uf der griechischen Insle Kos gsi. Ich ha mit myner Dochter, ihrer beschte Fründin und am Mami vo sällere Fründin e Wuche Ferie gmacht. Am letschte Daag hets my gluschdet, nomol churz in d Stadt in e typische Supermarkt go Oliven und anderi Mitbringsel zchaufe. Und ebbe mol mit em Bus statt uf em chlapprige Miet-Velo z fahre. My Fründ het my scho lachend gwarnt, der Fahrplan dört syg mee e «Serviervorschlaag». Und I ha nöime glääse, s Busbillett choschdet 2.50 Euro. So hani also mit de Münzen in der Hand ime luftige, blaue Strandchleid in der Sunne gwartet.
Mit emen Affezahn isch dä Bus denn cho und ich ha am Fahrer brav mys Münz aane gee. Dä het glachen unds denn in es Znüniböxli gheit. In schlächtem Änglisch hanem gsäit, woni aane will. Er het halb änglisch, halb griechisch und mit vill sympathsichem Fuchtle gsäit, er git mer Bscheid, i sell vorne sitze. «Efcharistó!» Hani gruefe, also Danke! Rauchend und singend isch er am Meer entlang gfahre. Alli, wo no yygstiige sy, häi äntwäder gar nüd oder jeden öppis anders zahlt.
Diräkt vor em Supermarkt het er ghalten und my lo usstyyge. Ich ha gwunken und nomol «Efcharistó!» gruefe. Mit Betonig ufem hintere –stó! Mys beschte Wort Grieschisch nach einer Wuchen uf der Insle.
Das het in deene Ferie scho e paar Mol funktioniert. D Putzfrau het my zum Abschiid sogar umarmt. Villicht het das aber au mit myyne Zeedeli z due, woni gross «Efcharistó» druf gschriiben und Trinkgäld druf gläit ha. Und am traditionelle griechischen Ooben im Hotel sy chuum Touris cho, aber es paar Yyheimischi, wo der Chef kennt häi. Mir sy also zimmli elläi unter deene fröhliche Grieche gsi und häi am Gsang vom Hotelchef zueglost. Am nächschte Daag häi mer öis für dä schön Oobe bedankt und prompt het der Chef am heiterhelle Daag e Rundi Cocktails mit Ouzo spendiert.
Woni us em Supermarkt use cho bi, hani schnäll zrugg ans Meer welle. Aber i ha an deere lange, lutten und staubige Strooss ums verrecke kei Busstation gfunde. Au nach langem Suechen und Ummefrooge nid. Aber denn hani e Bus gsee cho! Wie mes us Film kennt, bini an Stroosserand gumpt und ha mit em Arm gwäädlet, as würd i grad z Manhatten es Taxi aane winke. Und siehe da, der Bus het ghalte, und es isch prompt der glyych Fahrer gsi wie vorhär. Er het glache, wonen gfroggt ha, öb er my «privat driver» syg. Zahlt hani denn nüd meh, derfür die ganz Fahrt lutti, griechischi Muusig glost und notüürlig het er my diräkt am Hotel use glo. «Efcharistó!», hani einisch meh gruefe und dänkt, das zahlt sich amme scho no us – sones DANKE in der Landessprooch.
Marianne Lindner-Köhler, 1981 im Baselbiet geboren und aufgewachsen, lebt mit ihrer Familie in München. Als Mary Long tritt sie auf bayerischen und Schweizer Poetry-Slam- und Kleinkunstbühnen auf.

